Pewne sytuacje, tragedie, dały mi tak mocno w kość, że do tej pory ciężko jest mi się pozbierać..
Ale musimy być twardzi, nie dać się.. Mimo że ciężko jest powrócić do 'normalnej rzeczywistości' to i tak musimy stawić temu czoła i wybić się z tego ponurego kanału.
Ciągłe siedzenie i zamulanie już mnie przeraża.
Idzie słońce - uśmiechasz się, śmiejesz się razem z nami, z tego co mówimy czy pomyślimy
lecz gdy zaczynamy płakać, nie możesz znieść tego widoku i płaczesz razem z nami..
Naśmiewając się z wszystkiego, szczególnie z Ciebie ♥ kierujesz chmury w naszą stronę.
Jesteś jak słoneczko z Teletubisiów ♥
Czasem lubię z Tobą porozmawiać, o moich problemach, o smutkach, lubię dzielić się z Tobą nowinkami, zastanawiam się tylko jak byś zareagował na to wszystko..
Teraz świeci słoneczko, a ja siedząc na zewnątrz uśmiecham się razem z Tobą.
Wakacje nie przebiegają tak jak powinny.. nie czuje tego klimatu, radości i szaleństwa.
Kolejny wyjazd znów poszedł się pie* , a ja siedzę w domu i wspominam..
-Spokojnie, wszystko będzie dobrze..
-ale jak ma być dobrze, jak jest źle ?
- uspokój się, dasz radę, jestem tu.
to by było na tyle, jak zwykle nic konkretnego, ale dajcie mi czas do września.
POzdrawiam was optymistycznym akcentem lepszego jutra.
POzdrawiam was optymistycznym akcentem lepszego jutra.
